Trusted Shops: 9,5
•
100% puur
•
Laboratorium getest
•
Al jaren vertrouwd
•
What is the Herxheimer reaction? Explanations, symptoms and how to deal with it

Wat is de Herxheimer reactie? Uitleg, symptomen en hoe je ermee omgaat

door Cade Howe in Nieuws

Wanneer je antibiotica of colloïdale mineralen gebruikt, kun je opmerken dat jouw symptomen tijdelijk verergeren. Dit fenomeen staat bekend als de Herxheimer reactie. Deze reactie wordt soms als beangstigend ervaren, maar is vaak juist een teken dat het lichaam aan het werk is om te herstellen. Wat dit het precies inhoudt en waarom het gebeurt, bespreken wij in dit artikel.

Wat is de Herxheimer reactie?

De Herxheimer reactie, ook bekend als de Jarisch- Herxheimer reactie, werd voor het eerst beschreven door de dermatologen Adolf Jarisch en Karl Herxheimer. Zij ontdekten deze reactie tijdens de behandeling van Syfilispatiënten. Deze patiënten werden behandeld met kwik en later met antibiotica. Bij de bestrijding van virussen, bacteriën of schimmels komen er veel toxines, afvalstoffen, vrij in de bloedbaan. Deze stoffen kunnen zorgen voor overbelasting van de nieren en lever, wat leidt tot een verergering van de symptomen. Deze reactie is geen bijwerking van de medicatie of supplementen, maar juist een immuunreactie van het eigen lichaam.

Symptomen die kunnen optreden zijn onder meer:

  • Hoofdpijn
  • Misselijkheid en braken
  • Griepachtige klachten
  • Vermoeidheid
  • Rillingen
  • Spierpijn
  • Concentratieproblemen

Hoewel deze symptomen als vervelend beschouwd kunnen worden, is het belangrijk te beseffen dat de klachten vaak een teken zijn van herstel.

Hoe kun je het beste met de Herxheimer reactie omgaan?

De sleutel om zo effectief mogelijk met de Herxheimer reactie om te gaan, is kennis. Wanneer je weet wat én waarom het gebeurt, kun je paniek voorkomen. Ook kun je op deze manier vertrouwen op het natuurlijke herstelproces van jouw lichaam. Enkele praktische tips om je door deze periode heen te helpen, zijn:

Hydrateer goed
Drink voldoende water om je lichaam te helpen bij het afvoeren van de vrijgekomen afvalstoffen. Een goede hydratatie ondersteunt de werking van je lever en nieren.

Rust
Om jouw lichaam de tijd te geven om te herstellen, is het belangrijk om te zorgen voor voldoende rust en slaap. Vermijd overbelasting.

Pas op met kruiden
Sommige kruiden kunnen de Herxheimer reactie verergeren. Wanneer je supplementen wilt gaan gebruiken, overleg eerst met een deskundige.

Probeer een detoxbad
Een bad met bijvoorbeeld Epsomzout kan helpen bij het verwijderen van toxines via de huid.

Aromatherapie
Essentiele oliën kunnen helpen bij ontspanning en verlichting van de symptomen.

Twijfel je? Of worden jouw klachten erger? Neem dan contact op met een zorgverlener voor advies.

De wetenschap achter de Herxheimer reactie

Om de Herxheimer reactie goed te kunnen begrijpen, is het van belang om de wetenschap erachter op te helderen. Zoals eerder beschreven ontstaat de Herxheimer reactie wanneer er toxines vrijkomen bij de bestrijding van micro-organismen door het eigen immuunsysteem. De lever en de nieren spelen een belangrijke rol bij het filteren van deze gifstoffen. Dit proces kan echter een grote hoeveelheid afvalstoffen vrijgeven in de bloedbaan, wat de symptomen veroorzaakt. Het lichaam doorloopt een soort genezingscrisis, wat vaak een teken is dat de behandeling effectief is.

Het belang van geduld en vertrouwen

Het ervaren van een Herxheimer reactie kan ontmoedigend zijn, vooral wanneer je je slechter voelt terwijl je juist probeert om beter te worden. Toch is geduld belangrijk. Probeer het te zien als een tijdelijke hindernis op weg naar herstel.

Volg het advies van je zorgverlener op. Onthoud dat het een tijdelijk ongemak is en dat je lichaam hard werkt aan zijn eigen herstel.

Veelgestelde vragen over de Herxheimer reactie

  1. Hoelang duurt de Herxheimer reactie meestal?
    Dit verschilt per persoon, maar de meeste reacties duren enkele dagen tot enkele weken. In de meeste gevallen nemen de symptomen geleidelijk af naarmate de afvalstoffen door het lichaam worden verwijderd.

  2. Kan de Herxheimer reactie worden voorkomen?
    Niet helemaal, maar door de behandeling langzaam op te bouwen en de ondersteunende methoden te gebruiken, kun je de intensiteit van de reactie verminderen.

  3. Is de Herxheimer reactie een teken dat de behandeling werkt?
    Ja, de Herxheimer reactie is vaak een positief teken dat de behandeling effectief is. Hoewel de symptomen ongemakkelijk kunnen zijn, duiden deze over het algemeen op vooruitgang in het genezingsproces.

  4. Kan de Herxheimer reactie terugkomen tijdens de behandeling?
    Ja, het is mogelijk dat de reactie tijdens de behandeling terugkomt. Dit zou kunnen gebeuren wanneer de intensiteit van de behandeling wordt aangepast of wanneer er nieuwe micro-organismen worden aangepakt. Deze terugkerende Herxheimer reacties zijn doorgaans minder hevig dan de eerste reactie.

  5. Hoe kun je een Herxheimer reactie onderscheiden van een bijwerking van de behandeling?
    Dit kan lastig zijn, omdat beiden vergelijkbare symptomen kunnen veroorzaken. In dergelijke gevallen is het belangrijk om een zorgverlener te raadplegen.

  6. Kan de Herxheimer reactie optreden door veranderingen in dieet of vasten?
    Ja, veranderingen in een dieet of vasten kunnen ontgiftingsprocessen op gang brengen die een Herxheimer-achtige reactie zou kunnen veroorzaken. Dit benadrukt het belang van geleidelijke veranderingen en juiste ondersteuning.

  7. Is de Herxheimer reactie voor iedereen hetzelfde?
    Nee, de reactie kan sterk variëren per individu. Er spelen verschillende factoren mee. Denk hierbij aan de algemene gezondheid, type behandeling, specifieke aandoening en ernst van de toxineophoping.

  8. Kan de Herxheimer reactie gevaarlijk zijn?
    In de meeste gevallen is de reactie ongemakkelijk, maar niet direct gevaarlijk.

Neem meteen contact op met een arts bij ernstige symptomen zoals een allergische reactie, neurologische klachten of ernstige uitdroging.

Conclusie

De Herxheimer reactie is een uitdagende en ongemakkelijke, maar essentiële fase op weg naar een betere gezondheid. Hoewel het soms ontmoedigend kan zijn, betekent het vaak dat jouw lichaam positief reageert op de behandeling. Het immuunsysteem is hard aan het werk om afvalstoffen te verwijderen of schadelijke micro-organismen te bestrijden.

Het is van groot belang om goed geïnformeerd te zijn en geduld én vertrouwen te hebben om zo deze tijdelijke hindernis te overwinnen op weg naar herstel.

Onthoud dat de ervaring van de Herxheimer reactie uniek is voor iedereen. Het is cruciaal om zelfzorg, emotionele ondersteuning en jouw algehele welzijn prioriteit te geven tijdens dit proces.

Vorige post Volgende bericht

gerelateerde berichten

What is ionic silver? Its differences, effectiveness and safety

Wat is ionisch zilver? De verschillen, effectiviteit en veiligheid

Ionisch zilver is een veelvoorkomend, maar vaak verkeerd gelabeld product dat regelmatig wordt verward met colloïdaal zilver. Hoewel het regelmatig onder dezelfde naam wordt verkocht, is het een totaal andere substantie met unieke eigenschappen en effecten. In dit artikel ontdek je wat ionisch zilver precies is, hoe het wordt geproduceerd en op welke punten het verschilt van colloïdaal zilver. Wat is ionisch zilver? Ionisch zilver is een oplossing van zilverionen in water, terwijl colloïdaal zilver bestaat uit kleine metallic zilverdeeltjes die in een vloeistof zweven. Dit fundamentele verschil is essentieel om de werking, effectiviteit en veiligheid van beide producten te begrijpen.De eenvoudige productie van ionisch zilver, die vaak leidt tot thuisfabricage, staat in schril contrast met het complexe proces dat nodig is om echt colloïdaal zilver te maken. Zilverionen in ionisch zilver zijn reactief en binden zich gemakkelijk aan andere moleculen in de vloeistof. Omdat de ionen positief geladen en oplosbaar in water zijn, gedragen zij zich anders in het lichaam dan colloïdaal zilver. Wanneer Ionisch zilver in contact komt met maagzuur, vormt het zilverchloride. Dit beïnvloedt de werking en opname in het lichaam. Deze chemische reactie onderstreept waarom het cruciaal is om de eigenschappen en mogelijke gevolgen van het product goed te begrijpen. Het verschil tussen ionen en deeltjes Ionisch zilver is, zoals eerder beschreven, opgelost zilver. Een zilverion is een enkel zilveratoom dat één elektron mist, wat de fysieke eigenschappen van zilver aanzienlijk verandert. Het grootste verschil tussen ionen en deeltjes is hoe zij reageren wanneer het water waarin ze zijn opgelost, verdampt. Bij het opdrogen van ionisch zilver vormen de zilverionen een zilveroxideverbinding met een minimale antibacteriële werking. Zilverdeeltjes daarentegen behouden hun structuur en blijven effectief. Dit proces is vergelijkbaar met het drogen van zout water en water met zwevende glitters. Bij zout water blijven er na verdamping zoutkristallen achter, terwijl bij het water met glitters de deeltjes intact en zichtbaar blijven. De effectiviteit van ionisch zilver Ionisch zilver verschilt van colloïdaal zilver in zowel stabiliteit als effectiviteit. Op de huid is dit verschil niet direct merkbaar, maar zodra ionisch zilver in contact komt met chloride verandert het in zilverchloride. Een veelvoorkomend misverstand is dat de zilveroplossing na deze binding nog steeds dezelfde werking heeft als colloïdaal zilver. In werkelijkheid vermindert dit proces de effectiviteit aanzienlijk. Veiligheid en gebruik De veiligheid van ionisch zilver is een punt van zorg, vooral wanneer het in hoge concentraties wordt geconsumeerd. Hoewel zilver in kleine hoeveelheden mogelijk bepaalde antibacteriële eigenschappen heeft, kan een te hoge dosis leiden tot ernstige bijwerkingen, zoals argyrie, een permanente blauw-grijze verkleuring van de huid. Het lichaam kan het product niet goed verwerken wanneer het in grote hoeveelheden wordt ingenomen, vooral omdat het niet oplosbaar is in de maag én zich kan ophopen in weefsels. Wanneer zilverionen zich in het lichaam opstapelen, kunnen deze toxisch worden en schadelijke effecten hebben op de nieren en andere organen. Daarom is het belangrijk om voorzichtig te zijn met het gebruik van zilver in welke vorm dan ook. Daarnaast is het essentieel om de mogelijke risico’s van overmatig gebruik te erkennen, zoals het zelf vervaardigen van ionisch zilver thuis met hoge concentraties. Het is aanbevolen om, bij het gebruik van colloïdaal of ionisch zilver voor therapeutische doeleinden, vooraf een arts te raadplegen. De productieverschillen Veel producten die als colloïdaal zilver worden verkocht, zijn in werkelijkheid ionisch zilver. Dit komt doordat de productie van ionisch zilver eenvoudig en goedkoop is. Met slechts een 9-volt batterij en zilverdraad is het eenvoudig te produceren. Daarentegen vereist de productie van écht colloïdaal zilver, wat bestaat uit een hoge concentratie aan zilverdeeltjes, een complex en nauwkeurig proces. Wil je weten of je toch ionisch zilver hebt gekocht? Er zijn verschillende manieren om dit te testen: – Kleurtest: Ionisch zilver is helder en volledig kleurloos, omdat zilverionen geen licht reflecteren wanneer ze zijn opgelost in water. – Zouttest: Je kunt het product testen door keukenzout aan de vloeistof toe te voegen. Bij ionisch zilver zal er dan een witte wolk in de vloeistof ontstaan. – Lichtgevoeligheid: Ionisch zilver is fotosensitief en reageert slecht op ultraviolet (UV) of zichtbaar licht. – Verpakking: Wordt de zilveroplossing verkocht in UV-beschermende Miron-glasflessen? Dan is de kans groot dat het ionisch zilver betreft, aangezien dit zeer instabiel is en bescherming nodig heeft tegen licht. – Houdbaarheid: Ionisch zilver heeft een korte houdbaarheid door zijn instabiliteit. Daarentegen is echt colloïdaal zilver extreem stabiel. Crystal Colloidals heeft zelfs monsters die na 10 jaar nog perfect intact zijn. Conclusie De vergelijking tussen ionisch en colloïdaal zilver onthult grote verschillen in productie, eigenschappen en effectiviteit. Dit betekent dat de beweerde voordelen van ionisch zilver als supplement grotendeels onjuist zijn. Door goed geïnformeerd te blijven over de verschillen tussen de producten kun je als consument betere keuzes maken en misleidende productclaims vermijden. Kritisch denken en goed onderzoek zijn essentieel bij de aanschaf van zilverproducten.

Verder lezen
Colloidal silver: a natural solution against microorganisms

Colloïdaal zilver: een natuurlijke oplossing tegen micro-organismen

Colloïdaal zilver: een natuurlijke oplossing tegen micro-organismen Heb jij je weleens afgevraagd hoe onze voorouders mensen konden genezen zonder alle geavanceerde technieken en geneesmiddelen die wij nu kennen? Het antwoord op deze vraag is simpel, namelijk door de inzet van natuurlijke bronnen van de aarde. Colloïdaal zilver, zoals wij het nu kennen, is pas recent ontwikkeld. Vroeger gebruikten mensen zilver in de volledige vorm om onder meer water vers te houden. Denk hierbij aan zilveren munten die in vloeistoffen werden toegevoegd. In onze huidige tijd, waarin de holistische gezondheid steeds belangrijker wordt, is colloïdaal zilver een waardevolle aanvulling. Wat colloïdaal zilver precies is, leggen wij uit in deze blog! Wat is colloïdaal zilver? Colloïdaal zilver wordt ook wel nanozilver of colloïdaal zilverwater genoemd. Het is een speciale oplossing van zuiver water, waaraan kleine zilverdeeltjes worden toegevoegd. Colloïdaal zilverwater van Crystal Colloidals bevat minuscule zilverdeeltjes met een grootte van 0,65 nanometer en een zuiverheid van 99,99%. De effectiviteit van dit zilverwater wordt vergroot door een speciale behandeling met zuiver water. De kracht van dit nanozilver zit met name in de samenstelling, waardoor het kan worden ingezet voor verschillende toepassingen. Denk hierbij aan de bestrijding van onder meer bacteriën, schimmels en virussen. Colloïdaal zilver wordt al eeuwenlang ingezet voor verschillende doeleinden, zoals het zuiveren van water en het voorkomen van wondinfecties. Ben je benieuwd hoe de geschiedenis van colloïdaal zilver er verder uitziet? Klik dan hier voor ons uitgebreide blogartikel. Hoe werkt colloïdaal zilver? De kleine zilverdeeltjes in colloïdaal zilver bezitten antimicrobiële eigenschappen. Wanneer deze minuscule deeltjes in contact komen met bijvoorbeeld bacteriën, schimmels of virussen, kunnen zij de groei én verspreiding ervan afremmen. Zo worden ziekteverwekkers gestopt. Hoewel wetenschappers de werking van colloïdaal zilver onderzoeken, benadrukken steeds meer mensen de voordelen ervan. Hoe ontstaan zilverdeeltjes? Colloïdaal zilver bestaat dus uit zilverdeeltjes. Deze minuscule deeltjes worden verkregen door de inzet van geavanceerde technieken. Het unieke Crystal Colloidals-proces begint met hoogzuiver metaal met een zuiverheid van 0,9999, ook wel de ‘vier negens zuiverheid’ genoemd. Het metaal wordt eerst omgezet in afzonderlijke atomen, waarna deze worden samengevoegd tot deeltjes die ieder uit negen of meer atomen bestaan. Hierna worden deze gelijkmatig verspreid in gedeïoniseerd water. Door het zogeheten zeta-potentiaal, wat zorgt voor een kleine negatieve lading per deeltje, stoten de deeltjes elkaar af. Hierdoor kunnen zij gelijkmatig in het water verspreid blijven. Tijdens het Crystal Colloidals-proces worden geen chemicaliën, eiwitbinders of andere toevoegingen gebruikt. Er wordt enkel gebruik gemaakt van puur metaal én puur water. Dit unieke proces is inmiddels al 10 jaar in ontwikkeling.   Een ander belangrijk aspect binnen de techniek is de verhouding van zilver en water. Dit varieert per product. Voor ons colloïdaal zilver gebruiken wij bijvoorbeeld een unieke verhouding, die zacht genoeg is voor homeopathisch gebruik. Deze methode vereist deskundigheid en dient dus niet thuis gemaakt te worden! Hoe onderscheidt authentiek colloïdaal zilver zich van andere zilverproducten op de markt? Authentiek colloïdaal zilver verschilt van andere zilverproducten. Dit onderscheid zit voornamelijk in de grootte en stabiliteit van de zilverdeeltjes, die in het zuivere water zijn opgelost. De werking van het zilverwater is niet te danken aan ionen, zoals het geval is bij andere zilverproducten. Bovendien wordt colloïdaal zilver geproduceerd zonder ongewenste reacties met andere stoffen, wat bijvoorbeeld wel gebeurt bij het verkrijgen van zilverchloride. Ben je benieuwd naar de kwaliteit van ons colloïdaal zilver én op welke manier ons product zich onderscheidt van andere zilverproducten op de markt? Lees het hier! De uitmuntende kwaliteit van Crystal Colloidals Kwaliteit staat bij Crystal Colloidals voorop. Met meer dan 25 jaar ervaring hebben wij onze deskundigheid verfijnd en kunnen wij ons onderscheiden op de markt. Dit kunnen wij garanderen door het uitvoeren van grondig onderzoek en een continu verbeterproces, gebaseerd op oude kennis én moderne wetenschap. Ons doel is dan ook om de beste colloïdale producten te leveren. Wij gebruiken enkel de zuiverste mineralen, die wij omzetten in hoogwaardige colloïdale oplossingen met een optimale concentratie en deeltjesgrootte. De kwaliteit van ons product wordt eveneens gewaarborgd door controles in onafhankelijke ISO-gecertificeerde laboratoria. Op deze manier kunnen wij onze klanten effectieve en zuivere producten bieden.

Verder lezen
The History of Colloidal Silver

De geschiedenis van colloïdaal zilver

Colloïdaal zilver, een oplossing van zuiver water en microscopisch kleine zilverdeeltjes, wint steeds meer aan populariteit. Maar wist je dat dit krachtige product zijn oorsprong duizenden jaren geleden vindt? Door de eeuwen heen speelde zilver een belangrijke rol in de menselijke gezondheid. Verschillende oude beschavingen gebruikten zilver niet alleen vanwege de antibacteriële eigenschappen, maar ook om voedsel langer houdbaar te maken. In dit artikel nemen we je mee op een reis door de geschiedenis van colloïdaal zilver, van de vroege toepassingen in de geneeskunde tot de hernieuwde belangstelling voor dit natuurlijke middel in onze moderne tijd. Het gebruik van zilver in de oudheid Al in de oudheid gebruikten mensen zilver om zijn bijzondere eigenschappen. Het edelmetaal diende niet alleen als statussymbool, maar ook als krachtig middel met genezende kwaliteiten. Door de eeuwen heen ontdekten verschillende beschavingen de veelzijdigheid van zilver in zowel praktische als medische toepassingen, wat uiteindelijk bijdroeg aan de geschiedenis van colloïdaal zilver. De Egyptenaren Rond 3000 voor Christus gebruikten de oude Egyptenaren zilver al. Hiërogliefen tonen aan dat zij zilveren platen gebruikten bij chirurgische ingrepen om infecties te voorkomen, wat wijst op de vroege toepassingen van zilver in medische behandelingen. Deze ontdekking was een voorloper van het latere gebruik van zilver in de geneeskunde. Daarnaast gebruikten de Egyptenaren zilver vanwege de conserverende eigenschappen. Ook speelden zilveren voorwerpen een belangrijke rol in het balsemingsproces, waarbij zij het lichaam van de overledene beter konden bewaren en beschermen tegen bacteriën. Grieken en Romeinen In het oude Griekenland breidde het gebruik van zilver zich verder uit. Hippocrates, de beroemde arts, beschreef in de 5e eeuw voor Christus de helende effecten van zilver bij de behandeling van wonden. Grieken en Romeinen ontdekten dat zilver infecties kon voorkomen en het genezingsproces kon versnellen, wat de basis legde voor de latere toepassing van zilver in de geneeskunde, en uiteindelijk in de geschiedenis van colloïdaal zilver. Bovendien ontdekten ze dat zilver water kon zuiveren. Romeinse soldaten gebruikten zilveren voorwerpen om hun voedsel en water langer vers te houden, wat hen beschermde tegen ziekten en voedselvergiftiging. Oosterse geneeskunde In de traditionele geneeskunde van Oost-Azië, met name in China en India, vond zilver ook zijn plaats. In China gebruikte men zilver om de energie in het lichaam in balans te brengen. Binnen het Ayurvedische systeem in India beschouwde men zilver als een krachtig middel om het immuunsysteem te versterken, wat indirect bijdroeg aan de bredere geschiedenis van het gebruik van zilver in de geneeskunde. Zilver als beschermend metaal in de Middeleeuwen Je hebt inmiddels al wat geleerd over de geschiedenis van colloïdaal zilver, maar daar houd het nog niet op. Tijdens het Byzantijnse Rijk en de Middeleeuwen bleef zilver een belangrijke rol spelen, zowel in religieuze als medische contexten. Mensen waardeerden het niet alleen om zijn economische waarde, maar ook vanwege de symbolische en geneeskrachtige eigenschappen. Zij zagen zilver als een beschermend metaal dat kwade invloeden kon afweren. Adellijke families bewaarden voedsel in zilveren vaten. Dit bleek een onbedoeld voordeel te hebben: het zilver hielp hen beschermen tegen besmetting met bacteriën. Deze eigenschap kwam vooral van pas tijdens epidemieën, zoals de Zwarte Dood. De inzet van zilver in de vroegmoderne geneeskunde Tussen de 15e en 18e eeuw veranderde de geneeskunde flink door de opkomst van wetenschap en nieuwe behandelingen. In deze periode combineerden onderzoekers oude Griekse en Romeinse kennis met nieuwe ontdekkingen. Zilver kreeg hierdoor een hoge plaats in de medische wereld, vooral tijdens de Renaissance in de 15e eeuw. De Zwitserse arts Paracelsus was een pionier in deze tijd. Hij erkende het potentieel van zilver als middel tegen allerlei kwalen en legde de basis voor een geneeskunde die op mineralen was gericht. In de 19e eeuw volgde een belangrijke doorbraak. De Duitse arts Carl Crede gebruikte zilvernitraat om ooginfecties bij pasgeboren baby’s te voorkomen. Deze innovatie was een cruciale stap in het medisch gebruik van zilver en maakte het een belangrijk wapen in de strijd tegen infecties. De ontdekking van colloïdaal zilver Aan het eind van de 19e eeuw onderzochten wetenschappers de antimicrobiële eigenschappen van zilver, wat leidde tot de ontwikkeling van colloïdaal zilver: een oplossing van zilverdeeltjes in water. Zo toonde de Britse wetenschapper Michael Faraday in 1857 aan dat metalen zoals zilver in een vloeistof konden blijven zweven zonder op te lossen. Zijn werk vormde de basis voor colloïdaal zilver. In de vroege 20e eeuw onderzocht Alfred B. Searle, oprichter van het farmaceutische bedrijf Searle, de medische toepassing van colloïdaal zilver. Hij beschreef het bacteriedodende effect van colloïdaal zilver in zijn publicaties, wat leidde tot een enorme populariteit in ziekenhuizen. Tussen de jaren ’20 en ’30 werd colloïdaal zilver zelfs gezien als een medisch wondermiddel. De val en heropleving van colloïdaal zilver In 1928 ontdekte de Schotse arts Alexander Fleming het antibioticum penicilline, een doorbraak die de geneeskunde voorgoed veranderde. Daarna betekende deze ontdekking in de jaren ’40 het einde van colloïdaal zilver als eerste behandeling. Antibiotica boden een effectievere en goedkopere manier om bacteriële infecties te bestrijden. Hierdoor verdrongen antibiotica colloïdaal zilver al snel uit de ziekenhuizen en domineerden ze de medische markt. Echter, vanaf de jaren ’70 groeide de bezorgdheid over antibioticaresistentie en de bijwerkingen van medicijnen. Deze zorgen stimuleerden een hernieuwde interesse in natuurlijke remedies, zoals colloïdaal zilver. In de alternatieve geneeskunde kwam er meer nadruk op holistische gezondheid, wat colloïdaal zilver opnieuw populair maakte. De geschiedenis van colloïdaal zilver gaat overigens duizenden jaren terug. Zo waardeerden oude beschavingen de antiseptische en conserverende eigenschappen van zilver. Tot slot, in de moderne tijd zien we een heropleving van de zilveroplossing. De kwaliteit van zilverwater is erg bepalend. Wil je hier meer over weten? Klik dan hier.  

Verder lezen